در قرآن
فرقان سخن میگویند
در قرآن
فرقان سخن میگویند
ALAT-A-NUBUWWA
مراحل طرح
“
مراحل لازم برای تحقق طرح والای حکمت الهی
برای رسیدن به نجات بشریت و جاودانگی انسان بر زمین به وسیلهی روح خدا
طرح همهی رسولان و پیامبران (علیهم السلام)،
برگرفته از کتاب خدا، قرآن،
به قلم علی دانی
⏱ زمان مطالعه: حدود ۵ دقیقه
فهرست
مرحلهی نخست:
ساختن ماشین فرقان اتمی، که «ماشین نبوت»، «فرمان خدا» و «ساعت» نیز نامیده میشود.
مرحلهی دوم:
آفرینش «جواهر زنده» و «روحهای فرشتهگون»
مرحلهی سوم:
ظهور روح خدا بر زمین
مرحلهی چهارم:
کار روح الهی بر زمین
- روح الهی ابلیس، شیطان ملعون، را خواهد کشت و عنصر شر را از جهان ریشهکن خواهد کرد. این پیش از هر چیز دیگر خواهد بود، تا زندگی جاوید و روزیها به بدکاران داده نشود. زیرا اگر شیاطین زنده بودند هنگامی که خداوند روزیهایش را بر بندگانش میگستراند، سرکشی میکردند، و کسانی که به جاودانگی میرسیدند ممکن بود ادعای خدایی کنند…
خداوند میفرماید:
«قَالَ يَـٰٓإِبۡلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ ٱلسَّـٰجِدِينَ قَالَ لَمۡ أَكُن لِّأَسۡجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقۡتَهُۥ مِن صَلۡصَٰلٖ مِّنۡ حَمَإٖ مَّسۡنُونٖ قَالَ فَٱخۡرُجۡ مِنۡهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٞ وَإِنَّ عَلَيۡكَ ٱللَّعۡنَةَ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلدِّينِ قَالَ رَبِّ فَأَنظِرۡنِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلۡمُنظَرِينَ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡوَقۡتِ ٱلۡمَعۡلُومِ» (قرآن، ۱۵:۳۲-۳۸)
«روز وقت معلوم» روز ظهور روح خدا بر زمین خواهد بود، از محدودهی فرقان اتمی محمدی (ص)، پس از حدود ده سال کار پیوسته. و این به دست انسانی انجام خواهد شد که ابلیس ملعون از سجده کردن در برابر او سرباز زد.
- روح الهی چهرهی ستمکاران و کافران را سیاه و چهرهی مؤمنان را سپید خواهد کرد، به وسیلهی «رنگ خدا» (صبغة الله). و این همان نقطهی سپید بر پیشانی مؤمنان است که بر همهی چهره و همهی تنشان گسترده خواهد شد ــ واکسنی در برابر مرگ که زندگی جاوید را به نیکوکاران هدیه خواهد کرد.
خداوند میفرماید:
«يَوۡمَ تَبۡيَضُّ وُجُوهٞ وَتَسۡوَدُّ وُجُوهٞۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱسۡوَدَّتۡ وُجُوهُهُمۡ أَكَفَرۡتُم بَعۡدَ إِيمَٰنِكُمۡ فَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱبۡيَضَّتۡ وُجُوهُهُمۡ فَفِي رَحۡمَةِ ٱللَّهِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ» (قرآن، ۳:۱۰۶-۱۰۷)
«وَلَقَدۡ كَتَبۡنَا فِي ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعۡدِ ٱلذِّكۡرِ أَنَّ ٱلۡأَرۡضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ ٱلصَّـٰلِحُونَ» (قرآن، ۲۱:۱۰۵)
- روح الهی نیکیهای زمین را با برکات و گنجهایش بیرون خواهد ریخت و ترس را از آن دور خواهد کرد، چنانکه گرگها با گوسفندان خواهند چرید و کودکان با مارها، شیرها و حشرات بازی خواهند کرد؛ گروهی چندنفره از یک انار خواهند خورد و شب و روز در سایهی پوستش پناه خواهند گرفت. همچنین شیر در پستانها فراوان خواهد بود و کشتها به اندازههایی غولآسا خواهند رسید که هرگز پیش از این نرسیده بودند. و همهی اینها تنها از بخشش خداوند است.
خداوند میفرماید:
«يَوۡمَ تُبَدَّلُ ٱلۡأَرۡضُ غَيۡرَ ٱلۡأَرۡضِ وَٱلسَّمَٰوَٰتُۖ…» (قرآن، ۱۴:۴۸)
مردان از زنان و زنان از مردان بینیاز خواهند شد، هنگامی که عبادت به لذتی روحانی و سرمستیای هشیار بدل شود، حال آنکه پیش از آن خستگی و تلاشی سنگین برای جانها بود.
خداوند میفرماید:
«فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ» (یکی از نامهای روح خدا) «يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ» (کاری که او را مشغول میکند: عبادت). (قرآن، ۸۰:۳۳-۳۷)
در آن روز، این آیه همهی معنای خود را خواهد یافت:
«وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ» (قرآن، ۵۱:۵۶)
- مردم از شنیدن سخن حق (خدا)، که بلندمرتبه است، از پسِ حجاب او، یعنی روح الهی، لذتی روحانی خواهند برد ــ همانگونه که پیش از این موسی (علیه السلام) سخن الهی را از راه سکینه با همهی اندامها و همهی تنش میشنید. و در این شنیدن، از آفرینش آسمانها و زمین و از پیدایش پیشینیان و پسینیان خبرهایی داده خواهد شد.
خداوند میفرماید:
«قُل لَّوۡ كَانَ ٱلۡبَحۡرُ مِدَادٗا لِّكَلِمَٰتِ رَبِّي لَنَفِدَ ٱلۡبَحۡرُ قَبۡلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَٰتُ رَبِّي وَلَوۡ جِئۡنَا بِمِثۡلِهِۦ مَدَدٗا» (قرآن، ۱۸:۱۰۹)
«وَلَوۡ أَنَّمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ مِن شَجَرَةٍ أَقۡلَٰمٞ وَٱلۡبَحۡرُ يَمُدُّهُۥ مِنۢ بَعۡدِهِۦ سَبۡعَةُ أَبۡحُرٖ مَّا نَفِدَتۡ كَلِمَٰتُ ٱللَّهِۚ» (قرآن، ۳۱:۲۷)
بدینسان مردم مدتی را با حق متعال خواهند گذراند، در آمادگی برای رویدادهای نخستین رستاخیز (کوچک)، که در آن خداوند از هر امتی گروهی را گرد خواهد آورد: «مِّمَّن يُكَذِّبُ بِـَٔايَٰتِنَا فَهُمۡ يُوزَعُونَ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُو قَالَ أَكَذَّبۡتُم بِـَٔايَٰتِي وَلَمۡ تُحِيطُواْ بِهَا عِلۡمًا أَمَّاذَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ وَوَقَعَ ٱلۡقَوۡلُ عَلَيۡهِم بِمَا ظَلَمُواْ فَهُمۡ لَا يَنطِقُونَ» (قرآن، ۲۷:۸۳-۸۵)
ALAT-A-NUBUWWA
مراحل طرح
“
مراحل لازم برای تحقق طرح والای حکمت الهی
برای رسیدن به نجات بشریت و جاودانگی انسان بر زمین به وسیلهی روح خدا
طرح همهی رسولان و پیامبران (علیهم السلام)،
برگرفته از کتاب خدا، قرآن،
به قلم علی دانی
⏱ زمان مطالعه: حدود ۵ دقیقه
فهرست
مرحلهی نخست:
ساختن ماشین فرقان اتمی، که «ماشین نبوت»، «فرمان خدا» و «ساعت» نیز نامیده میشود.
مرحلهی دوم:
آفرینش «جواهر زنده» و «روحهای فرشتهگون»
مرحلهی سوم:
ظهور روح خدا بر زمین
مرحلهی چهارم:
کار روح الهی بر زمین
- روح الهی ابلیس، شیطان ملعون، را خواهد کشت و عنصر شر را از جهان ریشهکن خواهد کرد. این پیش از هر چیز دیگر خواهد بود، تا زندگی جاوید و روزیها به بدکاران داده نشود. زیرا اگر شیاطین زنده بودند هنگامی که خداوند روزیهایش را بر بندگانش میگستراند، سرکشی میکردند، و کسانی که به جاودانگی میرسیدند ممکن بود ادعای خدایی کنند…
خداوند میفرماید:
«قَالَ يَـٰٓإِبۡلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ ٱلسَّـٰجِدِينَ قَالَ لَمۡ أَكُن لِّأَسۡجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقۡتَهُۥ مِن صَلۡصَٰلٖ مِّنۡ حَمَإٖ مَّسۡنُونٖ قَالَ فَٱخۡرُجۡ مِنۡهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٞ وَإِنَّ عَلَيۡكَ ٱللَّعۡنَةَ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلدِّينِ قَالَ رَبِّ فَأَنظِرۡنِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلۡمُنظَرِينَ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡوَقۡتِ ٱلۡمَعۡلُومِ» (قرآن، ۱۵:۳۲-۳۸)
«روز وقت معلوم» روز ظهور روح خدا بر زمین خواهد بود، از محدودهی فرقان اتمی محمدی (ص)، پس از حدود ده سال کار پیوسته. و این به دست انسانی انجام خواهد شد که ابلیس ملعون از سجده کردن در برابر او سرباز زد.
- روح الهی چهرهی ستمکاران و کافران را سیاه و چهرهی مؤمنان را سپید خواهد کرد، به وسیلهی «رنگ خدا» (صبغة الله). و این همان نقطهی سپید بر پیشانی مؤمنان است که بر همهی چهره و همهی تنشان گسترده خواهد شد ــ واکسنی در برابر مرگ که زندگی جاوید را به نیکوکاران هدیه خواهد کرد.
خداوند میفرماید:
«يَوۡمَ تَبۡيَضُّ وُجُوهٞ وَتَسۡوَدُّ وُجُوهٞۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱسۡوَدَّتۡ وُجُوهُهُمۡ أَكَفَرۡتُم بَعۡدَ إِيمَٰنِكُمۡ فَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱبۡيَضَّتۡ وُجُوهُهُمۡ فَفِي رَحۡمَةِ ٱللَّهِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ» (قرآن، ۳:۱۰۶-۱۰۷)
«وَلَقَدۡ كَتَبۡنَا فِي ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعۡدِ ٱلذِّكۡرِ أَنَّ ٱلۡأَرۡضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ ٱلصَّـٰلِحُونَ» (قرآن، ۲۱:۱۰۵)
- روح الهی نیکیهای زمین را با برکات و گنجهایش بیرون خواهد ریخت و ترس را از آن دور خواهد کرد، چنانکه گرگها با گوسفندان خواهند چرید و کودکان با مارها، شیرها و حشرات بازی خواهند کرد؛ گروهی چندنفره از یک انار خواهند خورد و شب و روز در سایهی پوستش پناه خواهند گرفت. همچنین شیر در پستانها فراوان خواهد بود و کشتها به اندازههایی غولآسا خواهند رسید که هرگز پیش از این نرسیده بودند. و همهی اینها تنها از بخشش خداوند است.
خداوند میفرماید:
«يَوۡمَ تُبَدَّلُ ٱلۡأَرۡضُ غَيۡرَ ٱلۡأَرۡضِ وَٱلسَّمَٰوَٰتُۖ…» (قرآن، ۱۴:۴۸)
مردان از زنان و زنان از مردان بینیاز خواهند شد، هنگامی که عبادت به لذتی روحانی و سرمستیای هشیار بدل شود، حال آنکه پیش از آن خستگی و تلاشی سنگین برای جانها بود.
خداوند میفرماید:
«فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ» (یکی از نامهای روح خدا) «يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ» (کاری که او را مشغول میکند: عبادت). (قرآن، ۸۰:۳۳-۳۷)
در آن روز، این آیه همهی معنای خود را خواهد یافت:
«وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ» (قرآن، ۵۱:۵۶)
- مردم از شنیدن سخن حق (خدا)، که بلندمرتبه است، از پسِ حجاب او، یعنی روح الهی، لذتی روحانی خواهند برد ــ همانگونه که پیش از این موسی (علیه السلام) سخن الهی را از راه سکینه با همهی اندامها و همهی تنش میشنید. و در این شنیدن، از آفرینش آسمانها و زمین و از پیدایش پیشینیان و پسینیان خبرهایی داده خواهد شد.
خداوند میفرماید:
«قُل لَّوۡ كَانَ ٱلۡبَحۡرُ مِدَادٗا لِّكَلِمَٰتِ رَبِّي لَنَفِدَ ٱلۡبَحۡرُ قَبۡلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَٰتُ رَبِّي وَلَوۡ جِئۡنَا بِمِثۡلِهِۦ مَدَدٗا» (قرآن، ۱۸:۱۰۹)
«وَلَوۡ أَنَّمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ مِن شَجَرَةٍ أَقۡلَٰمٞ وَٱلۡبَحۡرُ يَمُدُّهُۥ مِنۢ بَعۡدِهِۦ سَبۡعَةُ أَبۡحُرٖ مَّا نَفِدَتۡ كَلِمَٰتُ ٱللَّهِۚ» (قرآن، ۳۱:۲۷)
بدینسان مردم مدتی را با حق متعال خواهند گذراند، در آمادگی برای رویدادهای نخستین رستاخیز (کوچک)، که در آن خداوند از هر امتی گروهی را گرد خواهد آورد: «مِّمَّن يُكَذِّبُ بِـَٔايَٰتِنَا فَهُمۡ يُوزَعُونَ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُو قَالَ أَكَذَّبۡتُم بِـَٔايَٰتِي وَلَمۡ تُحِيطُواْ بِهَا عِلۡمًا أَمَّاذَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ وَوَقَعَ ٱلۡقَوۡلُ عَلَيۡهِم بِمَا ظَلَمُواْ فَهُمۡ لَا يَنطِقُونَ» (قرآن، ۲۷:۸۳-۸۵)