بسم الله الرحمن الرحیم: به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان

ماشین نبوت (آلة النبوّة) در قرآن با چند نام آمده است: فرقان، ساعت وامر.
به جزئیات خواهیم پرداخت تا توضیح دهیم این ماشین به چه کار می‌آید و هدفش چیست.
سپس خواهیم دید که در گذشته چه کرده است.

پیش‌تر دیدیم که دانش فرقان (= یا دانش ساعت) که به موسی داده شد و دانشِ همه‌ی دانش‌هاست، رازِ ساختن ماشین نبوت (آلة النبوّة) است.

هدف ماشین

هرچند جهان گرایش به فراموشی دارد، باید به یاد آورد که از هنگام آفرینش پدرمان آدم (علیه السلام) در جنگی همیشگی با شیطان هستیم. و باید دانست که در پایان تاریخ بشریت ناگزیر یک پیروز خواهد بود.
هدف نهایی این ماشین ریشه‌کن کردن بدی از روی زمین و پیروز کردن ما بر شیطان است، بر ابلیس ِ نفرین‌شده و لشکرش.
از همین روست که پیامبران به زمین فرستاده شدند تا با ساختن ماشین و ریشه‌کن کردن بدی، قوم خود را به پیروزی برسانند.

««يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِٱللَّهِ ٱلۡغَرُورُ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ لَكُمۡ عَدُوّٞ فَٱتَّخِذُوهُ عَدُوًّاۚ إِنَّمَا يَدۡعُواْ حِزۡبَهُۥ لِيَكُونُواْ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلسَّعِيرِ»». (قرآن، ۳۵:۵-۶)

شعر عامر بن عامر

دوست دارم با بخشی از شعر معروف عامر بن عامر آغاز کنم.

‘عامر بن عامر عارفی سنی بود. او در سده‌ی ششم هجری می‌زیست.

این بخشی از شعر اوست با عنوان «نور هشتم»:»:

 ««ستم فراگیر شد و طوفان همه چیز را فرو گرفت. ای مردان صاحب‌اراده، آیا اندیشه‌ای کرده‌اید تا به ماشین دست یابید؟

تا پیش از غرق شدن، با آن کشتی‌ای بسازیم که ما را از نابودی در موج‌های فتنه برهاند؟»» 

(نور هشتم، از همان انوار، شعر / عامر بن عامر البصری)

این تمثیلی است که به ما می‌آموزد تنها از راه ماشین است که می‌توان چیزی را بیرون آورد که ما را از نابودی می‌رهاند و به رستگاری جاودان می‌رساند.

اما ماشین چگونه می‌تواند بدی را ریشه‌کن کند؟

این را خواهیم دید؛ برای آنکه سردرگم نشوید، گام‌به‌گام پیش می‌رویم.
به یاد داشته باشید که این ماشین «مادر ماشین‌ها» لقب گرفته و بسیار پیچیده است، زیرا همه‌ی دانش‌های امروز را در بر می‌گیرد. فعلاً بی آنکه زیاد وارد جزئیات شویم، از ویژگی‌هایش گذرا یاد می‌کنیم.

ماشینی که زندگی می‌آفریند

از راه قرآن خواهیم آموخت که این ماشین آفریدن موجودات زنده را ممکن می‌سازد..

آفریدن موجودات زنده، آیا ممکن است؟ آیا این شرک نیست؟ آیا تنها خدا نمی‌تواند بیافریند؟

سراسر قرآن بر محور آفرینش می‌چرخد.
بنگرید که نخستین آیه‌ای که بر پیامبرمان نازل شد این است:

««ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ»»
(قرآن، ۹۶:۱-۲).

خدا از همان آغاز ما را به سوی آفرینش رهنمون می‌شود، و حتی روش‌هایی را در قالب تمثیل به ما نشان می‌دهد، مانند این:

««أَنِّيٓ أَخۡلُقُ لَكُم مِّنَ ٱلطِّينِ كَهَيۡـَٔةِ ٱلطَّيۡرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيۡرَۢا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۖ»»
(قرآن، ۳:۴۹)

خدا به ما نمی‌گوید که آفریدن ممنوع است، بلکه وارونه‌ی آن را می‌گوید. او (سبحانه و تعالی) به ما می‌فرماید که او « بهترینِ آفرینندگان است («أَحۡسَنُ ٱلۡخَٰلِقِينَ»).»
(سوره‌ی ۲۳:۱۴ و سوره‌ی ۳۷:۱۲۵) 
و بنابراین تنها آفریننده نیست، جز آنکه او (سبحانه و تعالی) شیوه‌ی دیگری برای آفریدن دارد: ««إِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ»»
(قرآن، ۳:۴۷).
در حالی که ما برای آفریدن هر چیزی به ماده، زمان و کار نیاز داریم.

افزون بر این، خدا به ما نشان می‌دهد که تنها نیکوکاران می‌توانند این دانشِ آفرینش را بیابند و به کار گیرند:

««إِنَّ ٱلَّذِينَ تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ لَن يَخۡلُقُواْ ذُبَابٗا وَلَوِ ٱجۡتَمَعُواْ لَهُۥۖ»» 
(قرآن، ۲۲:۷۳).

این آیه پیش از هر چیز تأیید می‌کند که اگر از کسی جز خدا پیروی نکنیم، به آفریدن چیزها دست خواهیم یافت. و حتی بیش از این، یعنی آفرینش اختیاری است که خدا (سبحانه و تعالی) به رسمیت شناخته، و تنها نیکوکاران خواهند توانست موجودات زنده بیافرینند.

پس خدا در شیوه‌ی آفریدنش یگانه است؛ برای آفریدن هر چیزی تنها یک کلمه برایش بس است. اما به ما، در قرآن، نشانه‌هایی از آفرینش می‌دهد.
برای نمونه در سوره‌ی «ص»:

««يَـٰٓإِبۡلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسۡجُدَ لِمَا خَلَقۡتُ بِيَدَيَّۖ»» 
(قرآن، ۳۸:۷۵).

این به آن معنا نیست که خدا دست دارد، بلکه می‌خواهد ویژگیِ عملی و گام‌به‌گامِ کاری را که برای آفریدن باید انجام داد نشان دهد.
از سوی دیگر، خدا می‌فرماید که «آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید»
(سوره‌ی ۷:۵۴).
خدا بدین‌سان نشان می‌دهد که انسان نمی‌تواند با یک کلمه بیافریند، اما می‌تواند با کار بر روی ماده و در گذر زمان بیافریند..
آفریدن موجودات زنده تنها از راه فرقان ممکن است. (برای آشنایی فنی‌تر با فرقان، به این‌جا)

بروید.)

موسی و داستان‌های رازآمیز
همه‌ی پیامبران این دانش را داشتند. همه تا کنون شکست خورده‌اند، تنها موسی توانست آن را بسازد. از همین رو در آن زمان رویدادهای شگفت بسیاری رخ داد.

گوساله‌ی سامری

بیایید با نخستین داستان رازآمیز آغاز کنیم.

 ««فَكَذَٰلِكَ أَلۡقَى ٱلسَّامِرِيُّ فَأَخۡرَجَ لَهُمۡ عِجۡلٗا جَسَدٗا لَّهُۥ خُوَارٞ» (قرآن، ۲۰:۸۷-۸۸؛ قرآن، ۷:۱۴۸)

سامری از یاران موسی بود، و خدا به ما نشان می‌دهد که او از راه چیزی موجودی زنده آفرید، «گوساله‌ای، پیکری که بانگ می‌کرد»، و به بیان دقیق‌تر گوساله‌ای زرینِ زنده!
این چگونه ممکن است؟

ثروت قارون

بیایید با چیزی شگفت‌تر ادامه دهیم.
قارون یکی دیگر از یاران موسی بود.

««إِنَّ قَٰرُونَ كَانَ مِن قَوۡمِ مُوسَىٰ…»» (قرآن، ۲۸:۷۶) 

خداوند (سبحانه و تعالی) درباره‌ی او می‌فرماید که «گنج‌هایی داشت که کلیدهایشان به‌تنهایی بر گروهی نیرومند سنگینی می‌کرد» («وَءَاتَيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡكُنُوزِ مَآ إِنَّ مَفَاتِحَهُۥ لَتَنُوٓأُ بِٱلۡعُصۡبَةِ أُوْلِي ٱلۡقُوَّةِ»)». (قرآن، ۲۸:۷۶) 
چگونه می‌توانست در دل بیابان این همه ثروت داشته باشد؟ قارون از خودِ فرعون ثروتمندتر بود!
قارون دو آیه بعد توضیح می‌دهد که چگونه به این ثروت رسید: «إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمٍ عِندِيٓۚ»»(قرآن، ۲۸:۷۸).

از آنجا که قارون از یاران موسی بود، در کنار او بر این طرح الهی کار می‌کرد. و از ماشین فرقان بود که سامری و قارون این موجودات زنده -گوهرهای زنده- را بیرون آوردند (که به‌تفصیل در این‌جا شرح داده شده است) که خاکسترشان، پس از مرگشان، سرب را به زر بدل می‌کند.
این بی‌گمان برایتان آشناست: همان سنگ فلسفیِ معروفِ کیمیاگران است که سرب را به زر بدل می‌کند.
با این، می‌فهمیم که قارون چگونه در دل بیابان توانست ثروتمندترین مرد همه‌ی روزگاران باشد.
اما هشدار: این به هیچ روی هدف ماشین نیست. قارون فریب شیطان را خورد، از هدف اصلی دور شد و در دام سودجویی افتاد. «فَبَغَىٰ عَلَيۡهِمۡۖ»» (قرآن، ۲۸:۷۶)
از همین رو نفرین شد و به درخواست موسی زمین او را فرو برد.
««فَخَسَفۡنَا بِهِۦ وَبِدَارِهِ ٱلۡأَرۡضَ»» 

با این همه، خدا (سبحانه و تعالی) به قارون فرمود:

««وَٱبۡتَغِ فِيمَآ ءَاتَىٰكَ ٱللَّهُ ٱلدَّارَ ٱلۡأٓخِرَةَۖ»»
(قرآن، ۲۸:۷۷).

 

مرحله‌ی پایانی: جنبنده

مرحله‌ی پایانی هدفِ موسی، قارون و قومشان بود.
اما قوم موسی نزدیک به هدف شکست خوردند و به مرحله‌ی پایانی نرسیدند.
 
خدای بزرگ درباره‌ی آن به ما می‌فرماید: ««وَإِنَّ ٱلدَّارَ ٱلۡأٓخِرَةَ لَهِيَ ٱلۡحَيَوَانُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ»»
(قرآن، ۲۹:۶۴)

این «حیوان» (موجود زنده) که مرحله‌ی پایانی را نشان می‌دهد، در قرآن «جنبنده» یا «روح» نیز نامیده می‌شود.

 ««أَخۡرَجۡنَا لَهُمۡ دَآبَّةٗ مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ تُكَلِّمُهُمۡ أَنَّ ٱلنَّاسَ كَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا لَا يُوقِنُونَ»»
(قرآن، ۲۷:۸۲).

همان جنبنده‌ی معروفی که همه می‌شناسند و در آخرالزمان خواهد آمد. خدا به ما می‌گوید که از زمین بیرون خواهد آمد، نه از آن رو که در آن دفن شده، بلکه از آن رو که با به کار گرفتن کانی‌های موجود در زمین از راه فرقان، خواهیم توانست این جنبنده‌ی زنده را که با جهان سخن خواهد گفت بیافرینیم.

پس مرحله‌ی نهایی فرقان آفریدن «جنبنده» است که بارها در قرآن از آن یاد شده است.

برای آنکه سردرگم نشوید همین‌جا می‌ایستیم، زیرا در قرآن چنان سخن بسیاری درباره‌ی این جنبنده آمده که نوشته‌ای کامل را به آن اختصاص خواهیم داد.
به همه‌ی پرسش‌هایتان پاسخ خواهیم داد. چرا یک جنبنده؟ در کجای قرآن از آن یاد شده؟ هدفش چیست؟ و پس از بیرون آمدن از زمین چه خواهد کرد؟

ان‌شاءالله همه‌ی این‌ها را در نوشته‌ی بعدی‌مان شرح خواهیم داد.

در ویدیو

پیوند کانال یوتیوب:

https://www.youtube.com/channel/UCtVvBaWJu6CAXyVI-sKxYlw

https://www.youtube.com/channel/UC4Adxmgr-ZUPSianFk5hhFA

بیشتر بخوانید