بسم الله الرحمن الرحیم: به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان

ساعت چیست؟
در نوشته‌ی پیشین دیدیم و نشان دادیم که ساعت نه رستاخیز است و نه حتی پایان جهان.
(اگر آن نوشته را نخوانده‌اید، برای فهم آنچه در پی می‌آید مهم است که به آن رجوع کنید؛ برای این کار این‌جا کلیک کنید.))

در این نوشته، بیشتر خواهیم آموخت که ساعت به‌راستی چیست.
طبق عادت، برای دانستن بیشتر به قرآن رجوع خواهیم کرد.

دانشی برای ساعت

خدا (سبحانه و تعالی) در سوره‌ی زخرف به ما می‌فرماید:

«به‌راستیدانشی (علم) برای ساعت هست:»
«وَإِنَّهُۥ لَعِلۡمٞ لِّلسَّاعَةِ»
(قرآن، سوره‌ی ۴۳، آیه‌ی ۶۱)

در این‌جا به‌روشنی واژه‌ی عِلْمٌ (علم) را می‌بینیم که به معنای دانش است. آیه در این‌جا بسیار روشن است: خدا به ما می‌آموزد که دانشی برای ساعت هست.

امام علی (علیه السلام) نیز می‌فرماید: «دانش غیب (چیزهای پنهان) هماندانش ساعت است».»
««إنّما علم الغيبعلم الساعة»»
(نهج البلاغه، بخش ۱، صفحه‌ی ۹۰، شماره‌ی ۵)

خداوند (سبحانه و تعالی) و امام علی (علیه السلام) به ما می‌آموزند که به‌راستی دانشی برای ساعت هست. زیرا ساعت دانشی پنهان است. می‌دانیم که امام مهدی در آخرالزمان با دانش قرآن خواهد آمد.
پیامبر خدا (درود و سلام خدا بر او و خاندانش) به ما می‌فرماید: «ساعت برپا نمی‌شود تا آنکه یکی از ما [مهدی] برخیزد: برپاکننده‌ی حق، و این هنگامی رخ خواهد داد که خدای بزرگوار و برتر اجازه دهد. پس هر کس از او پیروی کند رستگار می‌شود و هر کس با او مخالفت کند نابود می‌شود…»»
(وسائل الشیعه، جلد ۷، صفحه‌ی ۳۲۵، حدیث ۶) 6)

می‌فهمیم چرا خدا (سبحانه و تعالی) به ما می‌فرماید:

««وَإِنَّهُۥ لَعِلۡمٞ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمۡتَرُنَّ بِهَا وَٱتَّبِعُونِۚ هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسۡتَقِيمٞ»
(قرآن، سوره‌ی ۴۳: آیه‌ی ۶۱)

به یاد آوریم کهمهدی، که در آخرالزمان برای رهایی جهان خواهد آمد،چنین نیز نامیده می‌شود:صاحب زمان: «صاحب الزمان»
و چه کسی جز«صاحب زمان» می‌تواند«دانش ساعت» را? برای ما بیاورد؟ «صاحب الزمان»?

ساعت و زمان

ساعت (الساعة) که بخشی اززمان (الزمان) است، به‌آسانی می‌توان فهمید که این آرایه‌ای ادبی است که کل را:زمان، با جزء:ساعت، بیان می‌کند، و بنابراین ساعت دانشِ مهدی است.
همان‌گونه که برای نمونه کشوری را با نام پایتختش یاد می‌کنند، «ساعت» را برای «زمان» می‌گویند. [برای نمونه می‌توان گفت «تهران تصمیم گرفت» به جای «ایران تصمیم گرفت»، چون تهران بخشی از ایران است؛ به همین سان می‌توان «ساعت» را برای «زمان» گفت، زیرا یک ساعت بخشی از زمان است و ساعت‌ها زمان را می‌سازند].

برای فهمیدن اینکه این دانش چیست، به عناصر بسیاری نیاز داریم. گام‌به‌گام پیش برویم و قرآن را بکاویم. هنگامی که همه‌ی عناصر را داشته باشیم، موضوع روشن‌تر خواهد شد و ان‌شاءالله مفاهیمی که بعدها خواهیم دید به هم خواهند پیوست.

امر، نام دیگر ساعت

موضوع را ژرف‌تر بکاویم: برای این کار، باید دانست که ساعت در قرآن چند نام دارد، مانند امر، یا فرقان. در این نوشته امر و پیوندش با ساعت را توضیح خواهیم داد، و سپس ان‌شاءالله فرقان را خواهیم دید.

توضیح دهیم که امر (که به «فرمان خدا» یا «دستور» ترجمه می‌شود) واژه‌ای است که جانشینِ ساعت می‌شود.

آیه‌ی زیر را در سوره‌ی «نحل» بررسی کنیم:

««أَتَىٰٓ أَمۡرُ ٱللَّهِ فَلَا تَسۡتَعۡجِلُوهُۚ»»
(قرآن، ۱۶:۱).

امر هم‌معنای ساعت است. بخشی از «تفسیر جلالین» (” (شرحی بر قرآن نوشته‌ی دو دانشمند: جلال‌الدین محلی و جلال‌الدین سیوطی) را نقل کنیم که این آیه را شرح می‌دهند و درباره‌ی الامر می‌گویند: « :
«آن ساعت است» (هي الساعة)»
سپس ابن عربی (الشیخ الأکبر) نیز در «تفسیر» خود تأیید می‌کند که امرِ خدا به ساعت اشاره دارد..
ابن عربی پایان آیه را نیز توضیح می‌دهد: «فَلَا تَسۡتَعۡجِلُوهُ»، و می‌گوید که این مهدی (علیه السلام) است که امر را آشکار خواهد کرد.

مهدی، صاحب الامر

از همین روست که مهدی (علیه السلام) چنین نیز نامیده می‌شود: صاحب الامر که به معنای دارنده‌ی امر است، و هم‌ارز با صاحب زمان (ساعت) است.


امام محمد بن علی الباقر (علیه السلام) فرمود:

 ««مهدی از آن رو چنین نامیده شد که به امری پنهان راه می‌نماید»»
(بحار الأنوار، جلد ۹۷، صفحه‌ی ۱۱۷)

امام محمد بن علی الباقر (علیه السلام) نیز فرمود که اگر در روزگار مهدی می‌زیست، «صاحب الامر را خدمت می‌کرد».
(بحار الأنوار، جلد ۵۲، صفحه‌ی ۲۳۴؛ الغیبة نعمانی)

این حدیث‌ها به‌خوبی نشان می‌دهند که مهدی با امر (ساعت) پیوند دارد..

ساعت پیش از این آمده است

««أَتَىٰٓ أَمۡرُ ٱللَّهِ فَلَا تَسۡتَعۡجِلُوهُۚ»»
«أَتَى أَمْرُ اللَّهِ»
فعل «أتى» (آمد) در زمان گذشته به کار رفته است. (قرآن، ۱۶:۱).

بررسی این آیه مهم است. به‌روشنی گفته شده که امر (ساعت) پیش از این آمده و باز خواهد گشت.
پس ساعت پیش از این آمده است. این پیش از هر چیز دوباره ثابت می‌کند که ساعت در قرآن نه پایان جهان است، نه داوری واپسین و نه رستاخیز، زیرا پیش از این آمده است. بار دیگر خواهد آمد، اما این بار همراه با صاحب الامر.

فرقان، در زمان موسی

از آنجا که ساعت پیش از این آمده است، خداوند (سبحانه و تعالی) از راه داستان‌های روزگاران پیشین که در قرآن آمده از آن با ما سخن می‌گوید.

خدا با به کار بردن واژه‌ی فرقان. از آن سخن می‌گوید (این واژه و پیوندش با ساعت در ادامه توضیح داده خواهد شد).

فرقان چند بار در قرآن آمده است.

««نَزَّلَ عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ مُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ وَأَنزَلَ ٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَ مِن قَبۡلُ هُدٗى لِّلنَّاسِ وَأَنزَلَ ٱلۡفُرۡقَانَۗ»» 
(قرآن، ۳:۳-۴).

با همین نام (فرقان) است که خواهیم دانست این ساعت یا امر که پیش از این آمده و در آخرالزمان همراه با مهدی باز خواهد گشت دقیقاً چیست.

ان‌شاءالله در نوشته‌ی بعدی‌مان توضیح خواهیم داد که فرقان چیست؛ اینکه این واژه نه به معنای کتاب آسمانی است و نه تمییز، بلکه به‌راستی چیز دیگری است.

از فرقانی سخن خواهیم گفت که خداوند (سبحانه و تعالی) تنها به قوم موسی داد. «وَإِذۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَ ٱلۡفُرۡقَانَ»»(قرآن، ۲:۵۳).

بدانید: داستان موسی بیش از هر داستان دیگری در قرآن آمده و سرشار از راز است. این تصادفی نیست.

 ««وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ٱلۡفُرۡقَانَ وَضِيَآءٗ وَذِكۡرٗا لِّلۡمُتَّقِينَ»»
(قرآن، ۲۱:۴۸).

در ویدیو

پیوند کانال یوتیوب:

https://www.youtube.com/channel/UCtVvBaWJu6CAXyVI-sKxYlw

https://www.youtube.com/channel/UC4Adxmgr-ZUPSianFk5hhFA

بیشتر بخوانید