بسم الله الرحمن الرحیم: به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان

قرآن می‌گوید به موسی دو چیز داده شد: «کتاب و فرقان». اگر کتاب همان تورات است، پس فرقان چیست؟

این نوشته، بر پایه‌ی آیاتی که در این سایت آمده، خوانش شیخ شریف علی دانی را عرضه می‌کند: فرقانِ موسی رازآمیزترین داستان‌های قرآن را روشن می‌کند، از گوساله‌ی سامری تا گنج قارون.

آیا فرقان به موسی داده شد؟

آری، قرآن دو بار این را می‌گوید:

«وَإِذۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡفُرۡقَانَ» (قرآن، ۲:۵۳)

«وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ٱلۡفُرۡقَانَ وَضِيَآءٗ وَذِكۡرٗا لِّلۡمُتَّقِينَ» (قرآن، ۲۱:۴۸)

داستان موسی بیش از هر داستان دیگری در قرآن آمده و سرشار از راز است. بنا بر این سایت، این تصادفی نیست: این رازها هنگامی روشن می‌شوند که بفهمیم فرقان چیست.

آیا فرقان همان تورات است یا «تمییز»؟

آیه‌ی ۲:۵۳ میان «کتاب و فرقان» جدایی می‌گذارد: این دو، دو چیزند. آیه‌ای دیگر این را روشن‌تر نشان می‌دهد:

«نَزَّلَ عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ […] وَأَنزَلَ ٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَ مِن قَبۡلُ هُدٗى لِّلنَّاسِ وَأَنزَلَ ٱلۡفُرۡقَانَۗ» (قرآن، ۳:۳-۴)

اگر فرقان به معنای «کتاب آسمانی» بود، آیه تکرار می‌شد. و اگر به معنای «تمییز» بود نیز تکرار می‌شد، زیرا کتاب‌ها خود برای جدا کردن نیک از بد هستند.

حدیثی در سنن دارمی (حدیث شماره‌ی ۱۰) نیز همین را می‌رساند. فرشته‌ای به پیامبر (درود و سلام خدا بر او و خاندانش) می‌گوید:

«قرآن را برای تو همچون تمییز فرو فرستادیم، و سکینه را همچون شکیبایی، و فرقانِ یگانه‌کننده را نیز همچون هدف به تو بخشیدیم» (سنن دارمی، حدیث شماره‌ی ۱۰)

پس تمییز و فرقان دو مفهوم جداگانه‌اند، و فرقان در این حدیث همچون یک هدف عرضه شده است.

چرا در زمان موسی این همه شگفتی رخ داد؟

قرآن نشان می‌دهد که خدا هر پیامبری را با معجزه‌هایی می‌فرستد که از آنچه بر روزگارش چیره است فراتر می‌روند. در زمان موسی، جادو در بالاترین جایگاه بود: عصای او نیرنگ‌های ساخته‌ی جادوگران را فرو بلعید (قرآن، ۷:۱۱۷). در زمان عیسی، پزشکی چیره بود: او به اذن خدا کورِ مادرزاد و پیس را شفا داد و مردگان را زنده کرد (قرآن، ۵:۱۱۰).

از نظر شیخ شریف علی دانی، فرقان دانشی است و کاری که باید ساخته شود، و کتاب‌های سیره‌ی پیامبر آن را «ماشین نبوت» (آلة النبوّة) می‌نامند. همه‌ی پیامبران دانش آن را داشتند، اما تنها موسی و قومش آن را به انجام رساندند. از همین رو در آن زمان این همه رویداد شگفت رخ داد.

قرآن نشانی از چیزی مرتبط با موسی و هارون را نیز نگه داشته است: تابوت (تابوت)، که «صندوق عهد» نامیده می‌شود.

«إِنَّ ءَايَةَ مُلۡكِهِۦٓ أَن يَأۡتِيَكُمُ ٱلتَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡ وَبَقِيَّةٞ مِّمَّا تَرَكَ ءَالُ مُوسَىٰ وَءَالُ هَٰرُونَ تَحۡمِلُهُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُۚ» (قرآن، ۲:۲۴۸)

صندوق عهد (تابوت)، صندوقی زرین و درخشان از نور که سکینه را در خود دارد

بنا بر این سایت، هدف طرح فرقان دقیقاً پروردن «گوهرهای زنده» و بیرون آوردن «سکینه‌ی تابوت» است (سکینة التابوت)).

ماجرای گوساله‌ی سامری چه بود؟

«فَكَذَٰلِكَ أَلۡقَى ٱلسَّامِرِيُّ فَأَخۡرَجَ لَهُمۡ عِجۡلٗا جَسَدٗا لَّهُۥ خُوَارٞ» (قرآن، ۲۰:۸۷-۸۸؛ نیز ۷:۱۴۸)

سامری از قوم موسی بود. قرآن می‌گوید که او از «چیزی» گوساله‌ای بیرون آورد که بانگ می‌کرد. از نظر این سایت، این داستان نشان می‌دهد که دانش فرقان پدید آوردنِ موجود زنده را ممکن می‌سازد، و سامری آن را از هدفش منحرف کرد.

درباره‌ی آفرینش، قرآن خدا را «بهترین آفرینندگان» می‌نامد (۲۳:۱۴). تفاوت در این است که خدا تنها با یک کلمه می‌آفریند: «باش!» (۳:۴۷)، در حالی که انسان به ماده، زمان و کار نیاز دارد و بی اذن خدا هیچ کاری از او برنمی‌آید.

گنج قارون از کجا آمده بود؟

«إِنَّ قَٰرُونَ كَانَ مِن قَوۡمِ مُوسَىٰ […] وَءَاتَيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡكُنُوزِ مَآ إِنَّ مَفَاتِحَهُۥ لَتَنُوٓأُ بِٱلۡعُصۡبَةِ أُوْلِي ٱلۡقُوَّةِ» (قرآن، ۲۸:۷۶)

چگونه مردی می‌توانست در دل بیابان چنین ثروتی داشته باشد؟ خود قارون آن را توضیح می‌دهد:

«إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمٍ عِندِيٓۚ» (قرآن، ۲۸:۷۸)

گنج قارون: انبوهی از زر و گوهر و کلیدهای سنگینِ کهن

بنا بر این سایت، این دانش همان دانش فرقان است، که قارون در کنار موسی بر آن کار می‌کرد. اما ثروت هدف نبود. قارون فریفته‌ی سود شد و سرکشی کرد (۲۸:۷۶). و زمین او را فرو برد:

«فَخَسَفۡنَا بِهِۦ وَبِدَارِهِ ٱلۡأَرۡضَ» (قرآن، ۲۸:۸۱)

چرا موسی به مرحله‌ی پایانی نرسید؟

با این همه، خدا هدف راستین را به قارون نشان داده بود:

«وَٱبۡتَغِ فِيمَآ ءَاتَىٰكَ ٱللَّهُ ٱلدَّارَ ٱلۡأٓخِرَةَۖ» (قرآن، ۲۸:۷۷)

بنا بر نظر شیخ شریف علی دانی، قوم موسی نزدیک به هدف شکست خوردند. این مرحله‌ی پایانی (الدار الآخرة) آشکار شدن روح خداست، که قرآن آن را جنبنده‌ی زمین نیز می‌نامد:

«أَخۡرَجۡنَا لَهُمۡ دَآبَّةٗ مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ تُكَلِّمُهُمۡ» (قرآن، ۲۷:۸۲)

این مرحله برای امت پیامبر محمد (درود و سلام خدا بر او و خاندانش) نگاه داشته شده است: مهدی است که فرقان را دوباره به انجام خواهد رساند و آن را به پایان خواهد برد.

«تِلۡكَ ٱلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ نَجۡعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوّٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فَسَادٗاۚ وَٱلۡعَٰقِبَةُ لِلۡمُتَّقِينَ» (قرآن، ۲۸:۸۳)

به‌طور خلاصه

  • فرقانِ موسی چیست؟ نه تورات است و نه «تمییز»: قرآن آن را در کنار کتاب یاد می‌کند (۲:۵۳؛ ۳:۳-۴). از نظر شیخ شریف علی دانی، دانشی است و کاری که موسی و قومش به انجام رساندند.
  • چه پیوندی با گوساله‌ی سامری و قارون دارد؟ بنا بر این سایت، هر دو این دانش را از هدفش منحرف کردند: یکی برای گوساله، دیگری برای ثروت.
  • هدف راستین چه بود؟ مرحله‌ی پایانی (۲۸:۷۷)، که قوم موسی به آن نرسیدند و برای آخرالزمان نگاه داشته شده است.

برای مطالعه‌ی بیشتر

در ویدیو: